Terug naar de tijgermonnik
Ik wist al dat er een vervolg zou komen op de prachtige docu van Mark Verkerk, maar het verraste me toch om de aankondiging te lezen:
Perstekst:
'Buddha's lost children revisited: Return to The Golden Horse Temple (BOS)Documentaire van Mark Verkerk. Verborgen in de heuvels, in de Gouden Driehoek van Thailand, ligt de Golden Horse Temple. Met gevaar voor eigen leven voert de boeddhistische monnik Khru Bah samen met de jonge novicen strijd tegen drugsmisbruik in de omliggende bergdorpen. Mark Verkerk maakte de film Buddha's Lost Children over deze bijzondere monnik en zijn pupillen. Op veler verzoek keert hij nu terug om te kijken hoe het Suk, Pan Saen en de kleine, altijd vrolijke Boontam is vergaan. Samen met sister Mae Ead en de jonge novicen blijft tijgermonnik Khru Bah met zijn grote geest en beperkte middelen werken aan sociaal-culturele kwesties bij de bergvolken zoals drugsmisbruik, prostitutie en gebrek aan scholing. Daarbij ontmoet hij nog steeds veel weerstand; er is zelfs een poging gedaan om hem te vergiftigen. We maken ook kennis met de dochter van Khru Bah die met engelengeduld de allerarmsten les geeft en een leven in de bewoonde wereld opgeeft voor het werken in de tempel.'
De DVD van de oorspronkelijke film neem ik in ieder geval op in mijn lessenreeks, want een betere impuls voor onbaatzuchtige 'tough' love vind je niet. Het is ook een schitterend en bij momenten erg ontroerend document over kinderen die leren leven, dankzij de inzet van een monnik en ex-bokser, Phra Khru Bah.
Morgenochtend (09:00u. -10:00u. op NED2 bij de BOS) dus zeker opnemen, en uitkijken waneer de nieuwe film op DVD verschijnt. Je kan op de site van Buddha's Lost Children al voor-intekenen op de DVD. Je krijgt dan de soundtrack van de nieuwe film cadeau. De moeite waard om het te doen.
Van de eerste film heb ik naast de oorspronkelijke DVD ook de dubbel-DVD, die iets later is verschenen. Ongetwijfeld zal er ook wel een box komen met alles er op en er aan. Er is ook een mooi boek verschenen. Over-complete impuls dus!
UPDATE: Ik verneem net van de producent dat de DVD begin november 2009 uit zou komen. Dat is dus al vrij snel.
Wat is toch die muziek?
Voor een keer een blog over audio. Hoe vaak zat ik me vroeger af te vragen wat voor een muziekje de makers van een programma onder hun beelden hebben gebruikt. Ik ging dan wel eens in de aftiteling zitten zoeken, of op imdb, maar dan kwam ik er nog niet altijd uit. Nu heb ik Shazam ontdekt, en dat is een schitterende App. Als je je mobiele telefoon een half minuutje laat 'luisteren' naar de muziek, dan gaat hij die netjes opzoeken in de database. Als de tune gevonden is - en dat gebeurt opmerkelijk vaak - dan kan je hem meteen kopen op iTunes.
Shazam werkt verbluffend goed. Ik kon bijvoorbeeld de muziek terugvinden die in de kortfilm Sophie en Arthur, naar het einde toe, speelt. Die muziek kan ik nu laten horen, wat voor de sfeer en de afwerking van de les toch een meerwaarde is.
Je moet voor Shazam wel een 20-tal seconden hebben, waarin er geen andere geluiden, zoals gepraat, door de muziek heen komen. Ik spoel vaak even terug om het juiste beginpunt te vinden, en dan lukt het vaak. In het EO-programma 'Lopen naar Santiago', vond ik bijvoorbeeld de muziek mooi terug, en dat maakt, met de reportage, een mooi compleet pakketje. Ik blijf waarschijnlijk nog wel even een enthousiast gebruiker van Shazam.
Happy-Go-Lucky
Mike Leigh (de regisseur) en Sally Hawkins (die het hoofdpersonage Poppy speelt) zetten met Happy-go-lucky een prent neer, die je aan het lachen zal brengen. Poppy is de lacherige schooljuf, die met zwier door het leven gaat, en nooit haar optimistische kijk op de dingen laat schieten.
Dat wil niet zeggen dat het een oppervlakkige jonge vrouw is, voor wie het leven een groot feest is. Als lerares is ze perfect: als een van haar leerlingen een gedragsprobleem heeft, dan wil ze daar iets aan doen. En dan blijkt voor haar het gezegde dat 'wie goed doet, goed ontmoet', ook mooi uit te komen.
De leerkracht krijgt in het verhaal zelf ook les. Als haar fiets gestolen wordt (zonder dat ze zelfs maar afscheid heeft kunnen nemen, zegt Poppy zelf), neemt zij rijlessen van een absoluut humorloze instructeur. Die ergert zich aan de grappen en en grollen van Poppy. Hij verliest na een paar sessies ook zijn evenwicht. En dan is er nog een andere lerares, bij wie Poppy dansles volgt. Zij verliest op een bepaald ogenblik ook haar evenwicht, in een emotionele uitbarsting.
De idee achter de film is dus blijkbaar niet, dat iedereen fluitend door het leven kan gaan; zo simpel is het niet. Sommige mensen hebben het nu eenmaal moeilijk om gelukkig te zijn.
Je kan ernstig(!) overwegen om met deze film naar je klas te trekken. Het effect zal in ieder geval zijn, dat het blije optimisme op je leerlingen zal afstralen. Maar daarnaast kan er ook een rondje gediscussieerd worden over de verschillende manieren waarop de personages in de film hun leven inrichten. De film leent zich uitstekend voor een levensbeschouwelijk gesprek, net als alle andere films van Mike Leigh trouwens.
Links:
Officiële site.