Vanavond te tapen op CANVAS: de kortfilm Valuri. Je kan de film ook integraal op YouTube bekijken en dan zie je dat Adrian Sitaru een interessant verhaaltje voorschotelt, gefilmd in de volle zon en een al even vol strand. Een zwitserse jonge moeder vraagt een jonge man om even op haar kleuter te letten, terwijl zij gaat zwemmen. Maar dan gebeurt er iets. De film is een mooie introductie voor een les over vooroordelen, ethische verantwoordelijkheid en zo meer.
De film staat ook op een DVD van 't Stuk in hun reeks Europese kortfilms.

Tags: ethiek, maatschappijkritiek

In de kortfilm Spin wordt een DJ letterlijk - vanuit de hemel - in een stadswijk gedumpt, gevolgd door zijn spullen in twee koffers. De bedoeling - van wie? - is duidelijk: er gaat vanalles mis in de buurt. Nu blijkt de DJ invloed te hebben op de scène die zich daar afspeelt, en hij tracht de fatale afloop van de gebeurtenissen telkens af te wenden, bijvoorbeeld door aan een knop te draaien, waardoor een basketbal een andere kant op rolt. Maar dat zorgt dan weer voor een andere ramp, en zo gaat dat nog even door. Hoe het afloopt, bekijk je zelf.
Op Thomas wordt de DJ geïnterpreteerd als God zelf. Dat lijkt mij wat kort door de bocht. Die interpretatie strookt ook niet met de openingssequens, waarin de DJ uit de lucht komt vallen. Die scène is helemaal dezelfde als in de klassieke Bean-filmpjes, zij het zonder de volgspot. En bovendien is er een afdruk van lippenstift te zien op de wang van de DJ... Leg dat maar eens uit. En wie zorgt er dan nog voor de koffers?
Als je de commentaar van de maker er bij neemt, dan blijkt de inspiratie gewoon een ervaring te zijn van hoe een DJ kan inspelen op een publiek en hoe hij mensen in beweging kan brengen. Die gedachte wordt dan doorgetrokken: 'Stel nu eens, ....'.
Je zou, met wat goede wil, in de DJ nog een messias-figuur kunnen zien, maar of dat nodig is, laat ik in het midden. Mij lijkt het voor de hand te liggen dat de DJ gewoon een persoon is, zij het met een bijzondere gave.
Bij een bespreking zou ik dus aandacht willen vestigen op het begin: het lijkt me een mooie illustratie van de 'geworpenheid' van ieder mens. De 'toerusting' (zeg maar de talenten, om in ons jargon te blijven) zijn dan de koffers en de kennis en vaardigheden van de DJ. Daarmee heeft hij invloed en kan die ook laten gelden. Het herhaaldelijk openen en weer sluiten van de koffers (een knipoog naar Aronofsky) geeft aan, dat de taak er niet van de eerste keer geklaard is.
Een interessante discussievraag zou kunnen zijn of je het einde - met de pop - zou kunnen verbeteren door de pop juist niet te laten fixen. Zou het vergaal daardoor een sterkere inhoud krijgen?
De officiële site van de makers (de link op Thomas werkt niet meer). Klik verder door op Double Edge Films.

Tags: lijden