J'attendrai le suivant
Regie: Philippe Orreindy
Frankrijk, 2003.
4 min.
Je kan de film hier bekijken.
Werkwijze: Er is een werkvorm als klasactiviteit. Daarna neem je de informatie op deze pagina door.
Aan het eind moet je met voorbeelden kunnen illustreren hoe sommige culturen het verlangen dat mensen naar elkaar toebrengt, met mythen uitleggen.
Intro
De situatie: In de metro van Lyon. Een gewone werkdag om 18.36 uur:
"Mesdames, Messieurs, excusez-moi de vous déranger... Soyez sans crainte, je ne vais pas vous demander de l'argent... Je me présente, je m'appelle Antoine, j'ai vingt-neuf ans... J'ai lu dans un magazine qu'il y avait en France près de cinq millions de femmes seules... Où sont-elles ?... Je cherche une femme de 18 à 55 ans qui aurait elle aussi du mal à rencontrer quelqu’un par les voies normales et qui voudrait, pourquoi pas, partager quelque chose de sincère avec quelqu’un…"
Bespreking
Iemand wordt onbedoeld het slachtoffer van een paar goede acteurs in de metro. Misschien is zij wel naïef, of heeft de belofte van een mogelijke relatie deze eenzame vrouw verblind? In ieder geval moet je wel wat sympathie opbrengen voor haar, als zij aan het eind van de film helemaal alleen op het perron staat, en niets anders kan doen, dan gedesillusioneerd op de volgende trein te wachten.
De mythe van de bolmensen
In alle culturen heeft het verlangen naar een partner verhalen doen ontstaan die moeten uitleggen waarom dat verlangen zo sterk is. Bij de Grieken was er de mythe van de bolmensen:
Aristophanes vertelt in Plato’s Symposium het verhaal van de bolmensen. In het begin waren er drie geslachten: mannen, vrouwen, en bolmensen die beide geslachten in zich verenigden. Deze waren sterk als goden en gedroegen zich trots en aanmatigend. De goden ergerden zich en overwogen de bolmensen te vernietigen, maar ze vonden het jammer de offers te moeten missen. Zeus kwam op het idee om de mensen doormidden te splitsen – dan zouden ze nog maar half zo sterk zijn en tweemaal zoveel offeren. Na de splitsing hunkerden de twee helften zo hevig naar elkaar dat zij alleen nog maar op zoek gingen naar hun wederhelft. Als ze die gevonden hadden, hongerden ze dood in elkaars armen. Daarop schikte Zeus de geslachtsdelen zoals ze tegenwoordig zijn, zodat de helften af en toe even samen kunnen komen, hun diepe behoefte aan eenheid in het contact verzadigen, en vervolgens hun gang gaan in de wereld.
Hoe naïef het verhaaltje ook moge zijn, de mythe verklaart de onderlinge aantrekkingskracht tussen mannen en vrouwen. Tussen haakjes: Aristophanes maakte er drie oorspronkelijke geslachten van om het fenomeen van de homoseksualiteit te verklaren. De afstammelingen van de bolmens-helften zijn volgens hem heteroseksueel, en de nakomelingen van de gespleten mannen en vrouwen zijn homo's.
Ook het scheppingsverhaal in Genesis geeft een antwoord op die eenzaamheid:
HEER God sprak: 'Het is niet goed dat de mens alleen blijft. Ik ga een hulp voor hem maken die bij hem past.' Toen boetseerde de HEER God uit de aarde alle dieren op het land en alle vogels van de lucht, en bracht die bij de mens, om te zien hoe hij ze zou noemen: zoals de mens ze zou noemen, zo zouden ze heten. De mens gaf dus namen aan alle tamme dieren en aan alle vogels van de lucht, en aan al de wilde beesten; maar een hulp die bij hem paste vond de mens niet. Toen liet de HEER God de mens in een diepe slaap vallen; en terwijl hij sliep, nam Hij één van zijn ribben weg en zette er vlees voor in de plaats. En de HEER God vormde de rib die Hij uit de mens had weggenomen tot een vrouw, en bracht haar naar de mens. Toen zei de mens: 'Eindelijk, dit is been van mijn gebeente en vlees van mijn vlees! Mannin zal zij heten, want uit een man is zij genomen.' Daarom zal een mens zijn vader en zijn moeder verlaten en zich hechten aan zijn vrouw, en die twee zullen één zijn. Ze waren beiden naakt, de mens en zijn vrouw, maar ze voelden geen schaamte voor elkaar.
In het Nederlands bestaat het woord 'mannin' natuurlijk niet. In het Hebreeuws hebben de woorden voor man en vrouw wel dezelfde stam, net als in het Engels bijvoorbeeld (man, wo-man). De woordspeling werkt dus niet in het Nederlands. De mythe moedigt overigens niet aan, dat de man intrekt bij de ouders van zijn vrouw: in de patriarchale samenleving waarin het verhaal ontstond, was het vanzelfsprekend dat een vrouw haar familie verliet als zij trouwde. Maar ook de man moest dat doen, om samen met zijn vrouw een nieuwe eenheid te vormen.